piątek, 10 maja 2013

Camilla Läckberg - "Księżniczka z lodu"

"Księżniczka z lodu" to kolejna książka dla fanów kryminałów. Jest to pierwsza książka Camilii Läckberg, a także pierwsza część jej sagi kryminalnej "Czarna Seria".

Tak jak w innych częściach tej serii, akcja dzieje się w miasteczku Fjällbacka. Pewnego dnia Erika przechodząc koło domu przyjaciółki z dzieciństwa (Alexandry), zastaje mężczyznę, który znalazł Alex martwą w wannie pełnej krwi. Wszystko wskazuje na to, że popełniła samobójstwo. Erika przez wzgląd na dawną przyjaźń chce pomóc przy śledztwie. Przy okazji wpada na pomysł napisania książki. W trakcie śledztwa na jaw wychodzą rzeczy, o których nikt nie wspominał od wielu lat. Okazuje się, że rodzina Alex skrywa mroczne sekrety...


Książka bardzo mi się podobała. Z każdą stroną staje się coraz bardziej wciągająca. Jak każdy kryminał dostarcza każdemu czytelnikowi dreszczyk emocji.





czwartek, 25 kwietnia 2013

Pamiętniki Wamiprów - L.J.Smith

Lubicie wampiry? Na pewno słyszeliście o amerykańskim serialu "Pamiętniki Wampirów". Powstał on na podstawie serii książek stworzonej przez L.J. Smith. Osobiście jestem i fanką serialu i książek, chociaż bardzo się od siebie różnią.
Seria składa się z 10 książek (lub 7 ksiąg - 1 i 2 księga to 3 części): "Przebudzenie", "Walka", "Szał", "Mrok", "Powrót o zmierzchu", "Uwięzieni", "Dusze cieni", "Północ", "Fantom", "Pieśń Księżyca" i "Moc przeznaczenia" (wyszła niedawno). Przeczytałam wszystkie części. Moja ulubiona to chyba "Dusze cieni" lub "Północ". Niestety, 3 ostatnie części nie są dziełem początkowej autorki. Na okładce nie ma nazwiska nowego twórcy, znajduje się tylko napis "Seria stworzona przez L.J.Smith". Autorce odebrano prawa autorskie, po tym jak w 8 części uśmierciła bardzo ważnego bohatera. Seria została kontynuowana przez kogoś innego, co da się zauważyć. Przede wszystkim nowy pisarz ma całkowicie inny styl pisania. Poza tym używa innych słów, np. imię włoskiego pochodzenia wampira - Stefano - zamienia amerykańskim, używanym w serialu - Stefan; to co do tej pory nazywane było pensjonatem, teraz jest internatem, Damon nazywał Bonnie rudzikiem, a teraz mówi na nią mała ruda ptaszyna. Może wydaje się to być tylko małym szczegółem, ale dla kogoś, kto przyzwyczaił się do słów L.J.Smith to duża różnica.
Mimo to, polecam wszystkim tę serię. Jestem ciekawa, czy po jej przeczytaniu Wasze doznania będą podobne do moich.

Poniżej znajduje się fragment pierwszej części, mam  nadzieję, że zachęci Was do czytania.

(...) 
- Hej! - wtrąciła się Bonnie, chwytając Elenę za rękę. - Zgadnij czego się nauczyłam tego lata od swojej ciotecznej siostry? - I zanim ktokolwiek zdążył się odezwać, poinformowała wszystkich z triumfem:
- Czytania z ręki!
Rozległo się parę jęków, kilka osób się roześmiało. 
- Możecie się śmiać - powiedziała Bonnie, zupełnie niezbita z tropu. - Siostra powiedziała że jestem medium. Niech spojrzę... - Zerknęła w dłoń Eleny. (...) I nagle Bonnie zmieniła się na twarzy, jakby coś ją zaskoczyło. Jej oczy zrobiły się większe. Nagle odwróciła wzrok od dłoni Eleny. Zupełnie jakby dostrzegła coś przerażającego.
- Spotkasz wysokiego nieznajomego bruneta - mruknęła Meredith zza jej pleców. Rozległa się lawina chichotów. 
- Bruneta i owszem, i nieznajomego... ale nie będzie wysoki. - Głos Bonnie zabrzmiał cicho, jakby z oddali. - Chociaż - dodała po chwili ze zdziwieniem - kiedyś był wyższy.
(...) Dziewczyny ruszyły w stronę szkoły, ale przystanęły, słysząc odgłos silnika.
 - No proszę.- powiedziała Caroline- Niezła bryka. (...) 
Wreszcie samochód się zatrzymał i drzwi się otworzyły. Zobaczyły kierowcę.
- O Boże! - szepnęła Caroline.
- Zgadzam się - westchnęła Bonnie.
Elena dostrzegła zgrabną sylwetkę. Chłopak miał na sobie sprane dżinsy, które przylegały mu do nóg jak druga skóra, obcisły T-shirt i skórzaną kurtkę o niezwykłym kroju. Włosy miał ciemne, wijące się.
Ale nie był wysoki. Zwyczajnie, średniego wzrostu.


























/Ania

niedziela, 21 kwietnia 2013

Czy czytanie książek jest modne?


Cóż, niektórzy twierdzą, że książki  są teraz modne, inni twierdzą, że to dla kujonów. A co o tym sądzi młodzież z Gidel? Aby się o tym przekonać,  przeprowadziłam wśród uczniów podstawówki i gimnazjum krótką ankietę.

Ankietowanych było 40 osób – 20 z podstawówki i 20 z gimnazjum. Na podstawie ankiety mogę stwierdzić, że gimnazjaliści czytają chętniej niż ich mlodsi koledzy. Wśród uczniów podstawówki największa ilość ankietowanych (45%) zadeklarowało  że w ciągu miesiąca czyta jedną – dwie książki. Gimnazjaliści również najczęściej udzielali tej odpowiedzi (50%). Niestety gimnazjaliści odpowiadali również często, że nie czytają książek wcale (30%).  W podstawówce  tylko kilkoro uczniów  (20%) twierdzi, że wcale nie czyta. A jakie książki są najchętniej czytane?
Wykres przedstawia, po jakie książki najchętniej sięgają uczniowie. Niebieski kolor to podstawówka, czerwony to gimnazjum. Jak można zauważyć, uczniowie podstawówki najczęściej czytają książki o tematyce przygodowej (55%). Gimnazjaliści chętniej sięgają po kryminały (50%). Uczniowie gimnazjum czasem czytają książki historyczne, co nie zdarza się w podstawówce. Niestety, gimnazjaliści równie często deklarowali, że czytają tylko lektury (40%). Szkoda, że im jesteśmy starsi, tym mniej czasu poświęcamy cudownemu światu książek.
W podstawówce uczniowie twierdzą, że czytanie książek nie jest modne ( 55%). W gimnazjum poglądy się zmieniają  Każdy ma inne zdanie. Połowa sądzi, że czytanie jest modne, a druga połowa, że nie. Ja uważam, że czytanie jest modne. Książki przenoszą nas w inny świat, w którym możemy uruchomić wyobraźnię. Niestety dzisiejsza młodzież jest nazywana „pokoleniem Internetu”. Coraz częściej zamiast po książkę sięgamy po laptop i pilot do telewizora. Ja każdego dnia staram się znaleźć chociaż chwilkę na przeczytanie książki. Pamiętajcie, że długie siedzenie przed ekranem telewizora czy komputera pogarsza nam wzrok i ogranicza nasze zdolności intelektualne.

// Ania

czwartek, 4 kwietnia 2013

Katarzyna Majgier - "Trzynastka na karku"



"Trzynastka na karku" to pierwsza książka z serii dla nastolatków autorstwa Katarzyny Majgier.

Ania ma 13 lat i trzy wspaniałe przyjaciółki - Nikę, Paulę i Blondi. Razem borykają się z wieloma, można powiedzieć, błahymi problemami - chłopcy, szkoła, docinki wrednych koleżanek... Po pewnym czasie rodzice Niki zaczynają zmieniać ją na siłę. Zatrudniają wielu korepetytorów, dietetyków, kosmetyków i fryzjerów. Dziewczyny chcą, by ich przyjaciółka była sobą, lecz jej mama pragnie, by Nika była we wszystkim najlepsza. Ich przyjaźń staje pod wielkim znakiem zapytania.

Książka jest bardzo wciągająca. Porusza zarówno mało ważne tematy, jak i te poważne, np. to, gdy rodzice zanadto ingerują w życie swoich dzieci lub osamotnienie kogoś, kto nie jest akceptowany przez otoczenie ze względu na swoje wady. Można się wiele nauczyć, czytając tę lekturę.

Serdecznie polecam tę oraz inne książki Katarzyny Majgier.

 /Becia.

czwartek, 28 marca 2013

Lauren Brooke - "Heartland: Powroty"


"Powroty" to pierwsza część z cyklu Heartland. Jest to książka przeznaczona głównie dla miłośników koni, chociaż nie tylko. 

"Heartland to centrum rekonwalescencji dla koni, które uratowano przed okrucieństwem i zaniedbaniem, dla koni, które wszyscy inni uważają za niebezpieczne i nie do ujarzmienia (...) Tu leczy się konie, tu goi się ich blizny przeszłości" 

Piętnastoletnia Amy mieszka z mamą - Marion. Jej tata opuścił rodzinę, a dorosła już siostra Lou mieszka w Nowym Jorku. Mama Amy jest terapeutą koni. Dziewczyna odziedziczyła po niej talent i rękę do zwierząt. Kiedy tragiczny wypadek niszczy dotychczasowe życie Amy, dziewczynka jest załamana. Musi wykorzystać wszystko, czego nauczyła ją mama i dbać o zwierzęta. Do schroniska trafia wygłodzony koń, który nie chce walczyć o swoje życie i przyjmować pokarmu. Amy stara się przywrócić konia do zdrowia.

Polecam tę książkę, ze względu na wartości, jakie przekazuje. Uczy nas, jak ważna jest umiejętność przebaczania win, walka o życie i miłość do zwierząt.


Ze specjalną dedykacją dla miłośniczki koni, Madzi F. :)



// Ania

czwartek, 21 marca 2013

Stephen King - "Smętarz dla zwierzaków"




Louis Creed przybywa wraz ze swoją rodziną - synem Gage'm, córką Elli, żona Rachelą i kotem Churchem do Ludlow. Zaraz po przyjeździe spotykają sąsiada z naprzeciwka, który pokazał im tajemniczy Smętarz Dla Zwierząt.
Pewnego dnia Louis, pracując jako lekarz na uniwersytecie, spotyka się z ciężkim przypadkiem. Student został potrącony przez samochód, a jego głowa w dużej mierze została zmiażdżona. Jego ostatnimi słowami były "Na Smętarzu dla zwierzaków"
W tym miejscu dzieje się coś dziwnego... Ale co?

Jedna z moich ulubionych książek. Akcja rozwija się dosyć powoli. Pierwsza połowa powieści wydaje się być nudna, lecz druga przyprawiała mnie o dreszczyk emocji. Wczytywałam się z pasją w każde słowo. Ciekawie została rozwinięta fabuła. Wszystko jest logiczne i spójne, nie ma żadnych niedopowiedzeń. Niektóre epizody mnie zawiodły, lecz traktując książkę całościowo, uważam, że jest świetna.

Polecam.


/Becia.

poniedziałek, 4 marca 2013

Nicholas Sparks - "Ostatnia piosenka"


Na pewno wielu z was oglądało film pt. „The Last Song” („Ostatnia piosenka”). Został on nakręcony na podstawie powieści Nicholasa Sparksa o tym samym tytule.

Główną bohaterką jest siedemnastoletnia Ronnie, zbuntowana nastolatka (stawała już przed sądem za kradzież). Kiedy jej rodzice rozwiedli się trzy lata temu, ojciec wyjechał do małego miasteczka, w którym dorastał. Ronnie i jej dziesięcioletni brat Jonah mają spędzić całe lato     z tatą w Karolinie Północnej, co niezbyt podoba się dziewczynie – w przeciwieństwie do brata nie utrzymywała ona kontaktów z ojcem od kilku lat. Podczas swojego  pierwszego dnia pobytu u ojca Ronnie poznaje Willa – przystojnego siatkarza oraz Marcusa – niebezpiecznego chłopaka.

Książka jest bardzo ciekawa. Uczy, jak ważna w naszym życiu jest miłość, rodzina oraz przebaczenie i danie drugiej szansy. Pod koniec wzrusza czytelnika do łez. Książka podzielona jest na rozdziały – w każdym z nich wydarzenia opisuje inny bohater – Ronnie, Steve (ojciec dziewczyny), Will lub Marcus. Większość wydarzeń opowiadana jest jednak z punktu widzenia Ronnie.



Serdecznie polecam tę książkę oraz zapraszam na oficjalną stronę autora: http://www.nicholassparks.com/