Camilla Läckberg - "Księżniczka z lodu"

"Księżniczka z lodu" to kolejna książka dla fanów kryminałów. Jest to pierwsza książka Camilii Läckberg, a także pierwsza część jej sagi kryminalnej "Czarna Seria".

Tak jak w innych częściach tej serii, akcja dzieje się w miasteczku Fjällbacka. Pewnego dnia Erika przechodząc koło domu przyjaciółki z dzieciństwa (Alexandry), zastaje mężczyznę, który znalazł Alex martwą w wannie pełnej krwi. Wszystko wskazuje na to, że popełniła samobójstwo. Erika przez wzgląd na dawną przyjaźń chce pomóc przy śledztwie. Przy okazji wpada na pomysł napisania książki. W trakcie śledztwa na jaw wychodzą rzeczy, o których nikt nie wspominał od wielu lat. Okazuje się, że rodzina Alex skrywa mroczne sekrety...

Książka bardzo mi się podobała. Z każdą stroną staje się coraz bardziej wciągająca. Jak każdy kryminał dostarcza każdemu czytelnikowi dreszczyk emocji.

Pamiętniki Wamiprów - L.J.Smith

Lubicie wampiry? Na pewno słyszeliście o amerykańskim serialu "Pamiętniki Wampirów". Powstał on na podstawie serii książek stworzonej przez L.J. Smith. Osobiście jestem i fanką serialu i książek, chociaż bardzo się od siebie różnią.
Seria składa się z 10 książek (lub 7 ksiąg - 1 i 2 księga to 3 części): "Przebudzenie", "Walka", "Szał", "Mrok", "Powrót o zmierzchu", "Uwięzieni", "Dusze cieni", "Północ", "Fantom", "Pieśń Księżyca" i "Moc przeznaczenia" (wyszła niedawno). Przeczytałam wszystkie części. Moja ulubiona to chyba "Dusze cieni" lub "Północ". Niestety, 3 ostatnie części nie są dziełem początkowej autorki. Na okładce nie ma nazwiska nowego twórcy, znajduje się tylko napis "Seria stworzona przez L.J.Smith". Autorce odebrano prawa autorskie, po tym jak w 8 części uśmierciła bardzo ważnego bohatera. Seria została kontynuowana przez kogoś innego, co da się zauważyć. Przede wszystkim nowy pisarz ma całkowicie inny styl pisania. Poza tym używa innych słów, np. imię włoskiego pochodzenia wampira - Stefano - zamienia amerykańskim, używanym w serialu - Stefan; to co do tej pory nazywane było pensjonatem, teraz jest internatem, Damon nazywał Bonnie rudzikiem, a teraz mówi na nią mała ruda ptaszyna. Może wydaje się to być tylko małym szczegółem, ale dla kogoś, kto przyzwyczaił się do słów L.J.Smith to duża różnica.
Mimo to, polecam wszystkim tę serię. Jestem ciekawa, czy po jej przeczytaniu Wasze doznania będą podobne do moich.

Poniżej znajduje się fragment pierwszej części, mam  nadzieję, że zachęci Was do czytania.

(...) 
- Hej! - wtrąciła się Bonnie, chwytając Elenę za rękę. - Zgadnij czego się nauczyłam tego lata od swojej ciotecznej siostry? - I zanim ktokolwiek zdążył się odezwać, poinformowała wszystkich z triumfem:
- Czytania z ręki!
Rozległo się parę jęków, kilka osób się roześmiało. 
- Możecie się śmiać - powiedziała Bonnie, zupełnie niezbita z tropu. - Siostra powiedziała że jestem medium. Niech spojrzę... - Zerknęła w dłoń Eleny. (...) I nagle Bonnie zmieniła się na twarzy, jakby coś ją zaskoczyło. Jej oczy zrobiły się większe. Nagle odwróciła wzrok od dłoni Eleny. Zupełnie jakby dostrzegła coś przerażającego.
- Spotkasz wysokiego nieznajomego bruneta - mruknęła Meredith zza jej pleców. Rozległa się lawina chichotów. 
- Bruneta i owszem, i nieznajomego... ale nie będzie wysoki. - Głos Bonnie zabrzmiał cicho, jakby z oddali. - Chociaż - dodała po chwili ze zdziwieniem - kiedyś był wyższy.
(...) Dziewczyny ruszyły w stronę szkoły, ale przystanęły, słysząc odgłos silnika.
 - No proszę.- powiedziała Caroline- Niezła bryka. (...) 
Wreszcie samochód się zatrzymał i drzwi się otworzyły. Zobaczyły kierowcę.
- O Boże! - szepnęła Caroline.
- Zgadzam się - westchnęła Bonnie.
Elena dostrzegła zgrabną sylwetkę. Chłopak miał na sobie sprane dżinsy, które przylegały mu do nóg jak druga skóra, obcisły T-shirt i skórzaną kurtkę o niezwykłym kroju. Włosy miał ciemne, wijące się.
Ale nie był wysoki. Zwyczajnie, średniego wzrostu.

/Ania

Czy czytanie książek jest modne?

Cóż, niektórzy twierdzą, że książki  są teraz modne, inni twierdzą, że to dla kujonów. A co o tym sądzi młodzież z Gidel? Aby się o tym przekonać,  przeprowadziłam wśród uczniów podstawówki i gimnazjum krótką ankietę.

Ankietowanych było 40 osób – 20 z podstawówki i 20 z gimnazjum. Na podstawie ankiety mogę stwierdzić, że gimnazjaliści czytają chętniej niż ich mlodsi koledzy. Wśród uczniów podstawówki największa ilość ankietowanych (45%) zadeklarowało  że w ciągu miesiąca czyta jedną – dwie książki. Gimnazjaliści również najczęściej udzielali tej odpowiedzi (50%). Niestety gimnazjaliści odpowiadali również często, że nie czytają książek wcale (30%).  W podstawówce  tylko kilkoro uczniów  (20%) twierdzi, że wcale nie czyta. A jakie książki są najchętniej czytane?

Wykres przedstawia, po jakie książki najchętniej sięgają uczniowie. Niebieski kolor to podstawówka, czerwony to gimnazjum. Jak można zauważyć, uczniowie podstawówki najczęściej czytają książki o tematyce przygodowej (55%). Gimnazjaliści chętniej sięgają po kryminały (50%). Uczniowie gimnazjum czasem czytają książki historyczne, co nie zdarza się w podstawówce. Niestety, gimnazjaliści równie często deklarowali, że czytają tylko lektury (40%). Szkoda, że im jesteśmy starsi, tym mniej czasu poświęcamy cudownemu światu książek.

W podstawówce uczniowie twierdzą, że czytanie książek nie jest modne ( 55%). W gimnazjum poglądy się zmieniają  Każdy ma inne zdanie. Połowa sądzi, że czytanie jest modne, a druga połowa, że nie. Ja uważam, że czytanie jest modne. Książki przenoszą nas w inny świat, w którym możemy uruchomić wyobraźnię. Niestety dzisiejsza młodzież jest nazywana „pokoleniem Internetu”. Coraz częściej zamiast po książkę sięgamy po laptop i pilot do telewizora. Ja każdego dnia staram się znaleźć chociaż chwilkę na przeczytanie książki. Pamiętajcie, że długie siedzenie przed ekranem telewizora czy komputera pogarsza nam wzrok i ogranicza nasze zdolności intelektualne.

// Ania

Katarzyna Majgier - "Trzynastka na karku"

"Trzynastka na karku" to pierwsza książka z serii dla nastolatków autorstwa Katarzyny Majgier.

Ania ma 13 lat i trzy wspaniałe przyjaciółki - Nikę, Paulę i Blondi. Razem borykają się z wieloma, można powiedzieć, błahymi problemami - chłopcy, szkoła, docinki wrednych koleżanek... Po pewnym czasie rodzice Niki zaczynają zmieniać ją na siłę. Zatrudniają wielu korepetytorów, dietetyków, kosmetyków i fryzjerów. Dziewczyny chcą, by ich przyjaciółka była sobą, lecz jej mama pragnie, by Nika była we wszystkim najlepsza. Ich przyjaźń staje pod wielkim znakiem zapytania.

Książka jest bardzo wciągająca. Porusza zarówno mało ważne tematy, jak i te poważne, np. to, gdy rodzice zanadto ingerują w życie swoich dzieci lub osamotnienie kogoś, kto nie jest akceptowany przez otoczenie ze względu na swoje wady. Można się wiele nauczyć, czytając tę lekturę.

Serdecznie polecam tę oraz inne książki Katarzyny Majgier.

 /Becia.

Lauren Brooke - "Heartland: Powroty"

"Powroty" to pierwsza część z cyklu Heartland. Jest to książka przeznaczona głównie dla miłośników koni, chociaż nie tylko. 

"Heartland to centrum rekonwalescencji dla koni, które uratowano przed okrucieństwem i zaniedbaniem, dla koni, które wszyscy inni uważają za niebezpieczne i nie do ujarzmienia (...) Tu leczy się konie, tu goi się ich blizny przeszłości" 

Piętnastoletnia Amy mieszka z mamą - Marion. Jej tata opuścił rodzinę, a dorosła już siostra Lou mieszka w Nowym Jorku. Mama Amy jest terapeutą koni. Dziewczyna odziedziczyła po niej talent i rękę do zwierząt. Kiedy tragiczny wypadek niszczy dotychczasowe życie Amy, dziewczynka jest załamana. Musi wykorzystać wszystko, czego nauczyła ją mama i dbać o zwierzęta. Do schroniska trafia wygłodzony koń, który nie chce walczyć o swoje życie i przyjmować pokarmu. Amy stara się przywrócić konia do zdrowia.

Polecam tę książkę, ze względu na wartości, jakie przekazuje. Uczy nas, jak ważna jest umiejętność przebaczania win, walka o życie i miłość do zwierząt.

Ze specjalną dedykacją dla miłośniczki koni, Madzi F. :)

// Ania

Stephen King - "Smętarz dla zwierzaków"

Louis Creed przybywa wraz ze swoją rodziną - synem Gage'm, córką Elli, żona Rachelą i kotem Churchem do Ludlow. Zaraz po przyjeździe spotykają sąsiada z naprzeciwka, który pokazał im tajemniczy Smętarz Dla Zwierząt.
Pewnego dnia Louis, pracując jako lekarz na uniwersytecie, spotyka się z ciężkim przypadkiem. Student został potrącony przez samochód, a jego głowa w dużej mierze została zmiażdżona. Jego ostatnimi słowami były "Na Smętarzu dla zwierzaków"
W tym miejscu dzieje się coś dziwnego... Ale co?
Jedna z moich ulubionych książek. Akcja rozwija się dosyć powoli. Pierwsza połowa powieści wydaje się być nudna, lecz druga przyprawiała mnie o dreszczyk emocji. Wczytywałam się z pasją w każde słowo. Ciekawie została rozwinięta fabuła. Wszystko jest logiczne i spójne, nie ma żadnych niedopowiedzeń. Niektóre epizody mnie zawiodły, lecz traktując książkę całościowo, uważam, że jest świetna.
Polecam.

 

/Becia.

Nicholas Sparks - "Ostatnia piosenka"

Na pewno wielu z was oglądało film pt. „The Last Song” („Ostatnia piosenka”). Został on nakręcony na podstawie powieści Nicholasa Sparksa o tym samym tytule.

Główną bohaterką jest siedemnastoletnia Ronnie, zbuntowana nastolatka (stawała już przed sądem za kradzież). Kiedy jej rodzice rozwiedli się trzy lata temu, ojciec wyjechał do małego miasteczka, w którym dorastał. Ronnie i jej dziesięcioletni brat Jonah mają spędzić całe lato     z tatą w Karolinie Północnej, co niezbyt podoba się dziewczynie – w przeciwieństwie do brata nie utrzymywała ona kontaktów z ojcem od kilku lat. Podczas swojego  pierwszego dnia pobytu u ojca Ronnie poznaje Willa – przystojnego siatkarza oraz Marcusa – niebezpiecznego chłopaka.

Książka jest bardzo ciekawa. Uczy, jak ważna w naszym życiu jest miłość, rodzina oraz przebaczenie i danie drugiej szansy. Pod koniec wzrusza czytelnika do łez. Książka podzielona jest na rozdziały – w każdym z nich wydarzenia opisuje inny bohater – Ronnie, Steve (ojciec dziewczyny), Will lub Marcus. Większość wydarzeń opowiadana jest jednak z punktu widzenia Ronnie.

Serdecznie polecam tę książkę oraz zapraszam na oficjalną stronę autora: http://www.nicholassparks.com/

Christopher Paolini - "Eragon"

Akcja dzieje się w Carvahall. Młody Eragon wiedzie spokojne życie na farmie wujka. Niestety chłopak musiał wyruszyć na polowanie do Kośćca - lasu znajdującego się za pasmem gór, do którego nikt się nie zapuszczał. Podczas łowów bohater znajduje duży, niebieski kamień. Postanawia zabrać go do domu. Po kilku miesiącach okazuje się, że znalezisko tak naprawdę było jajem, z którego wykluł się mały smok.

Książka według mnie bardzo ciekawa. Opisana jest prostym językiem. Pierwsze strony zajmuje mapka  Alagaësii i Surdy - krain, w których rozgrywana jest akcja. Niestety bez niej moglibyśmy się trochę pogubić.
W pewnych momentach powieść była tak interesująca, że nie dawałam się odciągnąć od lektury. Najbardziej przypadła mi do gustu postać Eragona, który zawsze dążył do postawionego sobie celu i odważnie stawiał czoło przeciwnościom losu.

Ciekawostką jest to, że Christopher Paollini napisał i wydał to dzieło w wieku 15 lat.

Serdecznie polecam całą trylogię "Dziedzictwo".

Camilla Läckberg - "Latarnik"

"Latarnik" również jest jedną z części "Czarnej serii". Z innymi książkami z tego cyklu łączą go tylko główni bohaterowie.

Wydarzenia jak zwykle rozgrywają się w miejscowości Fjällbacka. Pomiędzy "Latarnikiem" a poprzedzającą go "Syrenką" (kryminał dla ludzi naprawdę odważnych, o stalowych nerwach)  istnieje jeden związek - książka kończy się wypadkiem Eriki, która jest w ciąży bliźniaczej, i jej siostry Anny, również spodziewającej się dziecka. Kobiety nie odniosły poważnych obrażeń, ale musiały mieć cesarskie cięcie i synek Anny niestety zmarł. Podczas gdy Erika stara się pomóc siostrze wyjść z depresji, Patrik i załoga komisariatu muszą rozwikłać zagadkę, dotyczącą kolejnego morderstwa. Sprawa jest trudna, ponieważ mężczyzna, który został zamordowany we własnym mieszkaniu, był bardzo tajemniczą osobą, a wszyscy znajomi mówili o nim same dobre rzeczy. 

Książka początkowo wydawała mi się nudna, jednak później wciągnęłam się w opisaną w niej historię. Myślałam, że już wiem, kto jest mordercą, a w ostatnim rozdziale okazuje się, że to ktoś zupełnie inny. Czytelnik do ostatniej strony jest trzymany w napięciu. Autorka zastosowała retrospekcję - co jakiś czas powraca do wydarzeń rozgrywających się na Wyspie Duchów w latach 1870-75. Legenda głosi, że jeśli ktoś tam umrze, już nie opuści wyspy i jego duch będzie ją nawiedzał.

W przeciwieństwie do "Kaznodziei", do czytania tej książki potrzeba mocnych nerwów. Jest przeznaczona dla osób, które lubią czarny humor. Miejscami wydarzenia i fakty mogą wydawać się niespecjalnie miłe i przyjemne do czytania.

Zainteresowanych zapraszam na oficjalną stronę autorki: http://www.camillalackberg.se (strona jest w języku szwedzkim).

Renata Opała - "Dzienniczek Zakręconej Nastolatki"

  Jedenastoletnia Joasia to miła, mądra dziewczyna. Mieszka razem z siostrą Ludwiką i rodzicami. Nagle do ich małego mieszkanka wprowadza się babcia dziewczyn i zachęca je do pracy w wolontariacie. Poznają tam małą dziewczynkę - Mysię, która zmieniła ich pogląd na świat i codzienne życie.


Pomimo tego, że książka ta wydaje się być przeznaczona dla młodszych czytelników (w wieku 10-11 lat) według mnie może być czytana przez każdego, niezależnie od wieku. Uczy, jak ważne jest optymistyczne postrzeganie świata i pomaganie innym. W utworze występuje wiele pouczających sytuacji, np. wyciągnięcie z nałogu matki chorej dziewczynki. Tego typu epizody są naprawdę ciekawe i zmieniają pogląd na innych ludzi. Serdecznie polecam tą książkę, gdyż w zabawny sposób przedstawione są  w niej elementy naszego życia.

 

/Becia

Camilla Läckberg – „Kaznodzieja"

"Kaznodzieja” to druga część z cyklu „Czarna Seria”. Pierwszą częścią jest „Księżniczka z lodu”, jednak nie łączą się one ze sobą.  Jest to książka z gatunku kryminału detektywistycznego.

Akcja dzieje się w małej miejscowości Fjällbacka w Szwecji. Jej głównymi bohaterami są Patrik Hedström i Erika Falck. Patrik jest policjantem, który razem ze swoimi kolegami
z pracy musi rozwiązać zagadkę dotyczącą morderstwa. Zwłoki zamordowanej kobiety znaleziono w Wąwozie Królewskim. Czy to zabójstwo ma coś wspólnego z dwiema młodymi dziewczynami zabitymi w 1979 roku?

Książka jest bardzo ciekawa i wciągająca. Akcja rozkręca się bardzo szybko i sprawia, że czytelnik nie może się od niej oderwać. Mimo że książka ma 438 stron, czyta się ją bardzo szybko. Ja przeczytałam ją w dwa dni. Nie mogłam skończyć , gdyż po prostu musiałam się dowiedzieć, kto jest mordercą. Gwarantuję, że z Wami też tak będzie J. 

Serdecznie polecam ją i pozostałe części „Czarnej Serii” wszystkim fanom kryminałów!

/Ania

Witajcie!

Witamy na naszym blogu! Nazywamy się Mole Książkowe i będziemy prowadziły bloga o książkach. Znajdziecie tu recenzje ciekawych powieści - od przygodowych, przez fantasy, aż do kryminałów. Poza tym będziemy dodawać fajne fragmenty, quizy czytelnicze oraz wywiady z autorami. Mamy nadzieję, że nasz blog się Wam spodoba. Nie zapomnijcie komentować!
Miłego czytania!